disque 9/4/09 Galicia Hoxe

Todos mal Disque o bipartito en funcións lle abre expediente a un dos conselleirables de O Noso Alberto, Agustín Hernández, por contratarse el cunha empresa á que contratara antes como director xeral. Disque os populares andan moi alporizados, por consideralo unha vendetta de mal perdedor. Mal fai este Goberno meténdose nun xardín que puido deixar sementado e listo para recoller ao Executivo entrante, que quedaría enfrontado á difícil decisión de expedientar ou non a un máis que probable conselleiro. Peor fai aínda o PP indignándose, porque dá a entender que non tiña pensado facer nada e que valida sen máis un comportamento que merece máis dunha explicación.

artigo no Galicia Hoxe

o misterio de hoxe. misterio galego nª 7

coñecendo que a UPG nunca vai sola e sempre busca a cobertura doutra marca para escudarse tras dela, con quen pactará antes, cos Irmandiños ou cos Quintanistas? A reedición da vella entente cordiale Beiras-Rodríguez que facilitou a “coalición-trampa” con ERC dará para amañar a Asemblea utilizándose, coma sempre, un ó outro para manterse na dirección onde ámbolos dous considéranse imprescindibles?

disque 8/4/09 Galicia Hoxe

Zapatero arrastra

Disque o novo Goberno gaña en perfil político, toma a iniciativa e reconduce parte da lea competencial que tiñan montada algúns xenios do organigrama anterior. Disque a un Executivo de xente sen peso o substitúe outro de tanto peso que non se sabe ben como o van distribuír para que non afunda todo. De momento, o único seguro é que segue a ser un Goberno con demasiados ministerios para moverse coa axilidade que requiren estes tempos. Zapatero dobrou a aposta cara ás europeas e arrastrou botando todos os triunfos. Tócalle xogar carta a O Noso Mariano, e non lle queda outra que ver como se amaña para cantar as corenta

artigo no Galicia Hoxe

o misterio de hoxe. sobre os misterios, unha aclaración editorial

un amigo do blog manda un correo onde da conta do malestar que ten producido noutros amigos que a actualización diaria dos misterios galegos se traduza na eliminación da entrada vella e a conseguinte perda dos comentarios que poda haber. Algúns mesmo chegan a falar de censura. Mellor ou peor, o único obxectivo de facelo así era axilizar o blog e non repetir contados nas entradas e nas columnas. Se alguén o entendeu como un falla da respecto os comentarios que tendes a amabilidade de deixar, vaian por diante ás miñas desculpas. Para evitar que eso poda repetirse, dende hoxe, seguiranse actualizando os misterios, pero sen eliminar as entradas. Unha vez máis perdón á todos e, como escusa, que nesto do bloguería un aínda está aprendendo. Espero que co seu permiso, vou reproducir un dos comentarios eliminados tal e como aparece no blog do seu autor, XOssé DOrrío, un dos amigos que, con razón, se molestou pola eliminación da entrada. Espero que el e os outros catro autores do cinco comentarios eliminados acepten as miñas desculpas.

Abr 01 2009 Os misterios de Antón Losada MISTERIO NÚMERO 4 agora que Quintana vai ocupar posto na mesa do Parlamento, acabará dunha vez o acoso e derrube de la Voz de Galicia ou seguirán co manual de periodismo independente ate acabar con il, sen tregua coma no despiadado xogo do golf que tantas paixóns desata?

o comentario de XOssé:

Analistos coma vostede, Sr. Losada, foron os que alimentaron o ego do Sr. Quintana, foron vostedes os que fixeron que os dirixentes do BNG non mirasen máis aló do seu embigo porque, seica, para mirar, xa estaban vostedes. Foi así como se lles ocorreu facer unha campaña centrada na imaxe dunha sóa persoa, esquecendo o colectivo e a pluralidade do BNG. Foron vostedes os que lle puxeron un branco fácil a La Voz de Galicia (e outros) pois, non é a primeira vez que atacan ó lider do BNG. Xa o fixeran antes con Beiras e con acusacións moito máis graves… non sei si se lembrarán? Daquela o BNG era un partido unido, plural pero unido, non dividido como agora pola cobiza duns poucos, por iso aqueles ataques só conseguían o efecto contrario: aumentar o número de votantes nacionalistas. E remato cunha obsevación que fixo un compañeiro do BNG: o rumbo deste partido non pode estar dirixido polos que, coma vostede, comen da maseira, senón polos que, coma nós, botamos (e votamos) o penso nela.

un buen ataque, El Periódico, 7/4/09

Artículo de Antón Losada: 'Un buen ataque' • La gestión política de la crisis pasa a la Moncloa El fútbol --esa metáfora de la vida-- enseña que la mejor defensa es un buen ataque. Zapatero ha vuelto a acreditar su olfato goleador colocándose en el área para rematar a puerta en el momento justo, aunque sea de churro. Desgastado por el drama del paro, con un Gobierno ensimismado en su propio catenaccio, acosado por una derecha en apariencia inmune a sus escándalos, su división interna y su propia torpeza y con la iniciativa política varada en los escollos de su minoría parlamentaria, el presidente ha jugado su mejor carta y mayor ventaja: el liderazgo.

Los cambios culminan la semana en que, mientras Rajoy se quemaba la mano por su tesorero, el presidente a quien tantas veces ha dado por acabado fijaba a España en el G-20, se retrataba con Obama y se lo llevaba a la Alianza de Civilizaciones. Pese al descontrol al comunicarla, la remodelación era la prolongación lógica de la jugada para subir al contrataque, tras arrebatarle al PP un balón con el que jugaba desde su triunfo en Galicia y su apoyo necesario en Euskadi.La evidente estrategia popular de convertir las europeas en un referendo sobre Zapatero hacía suicida esperar para hacer los cambios que reclamaba a gritos un Gobierno envejecido por su mala vida. Lo conocido del nuevo esquema confirma la impresión de que el presidente lo sabe y ha decidido doblar la apuesta.

El cambio de Solbes por Salgado rebaja a gestor al responsable económico y transfiere el peso político de la gestión de la crisis a la Moncloa. Zapatero mandaría un mensaje alto y claro: la crisis es cosa suya. La vuelta de Chaves a una vicepresidencia ocupada en las relaciones con las autonomías parece anticipar un renovado protagonismo de la España plural en el discurso socialista. Lo que sería una hábil respuesta política al acuciante problema de su soledad parlamentaria. La entrada de Blanco duplica la capacidad de fuego de un Gobierno acusado, con razón, de ser un grupo de personas tan calladas y discretas que la mayoría olvidaba su existencia. Finalmente, la presunta reducción de carteras corrige el error cometido hace un año al aumentarlas.

Sobre el papel, traza la jugada de un buen pelotero al mejor estilo de Guardiola. El problema es que, como en el fútbol, da igual si el equipo lo hace bonito: lo único que salva al entrenador es ganar.

artigo en El Periódico de Catalunya Política

disque 7/4/09 Galicia Hoxe

Onde hai patrón... Disque Zapatero nunca se pareceu tanto ao Joker, o arquiinimigo de Batman, como cando lle preguntaron pola remodelación que ía anunciar a todo trapo á volta da súa xira triunfal polo mundo mundial. Aínda así, a xogada devólvelle a iniciativa política. Disque a O Noso Mariano o colleu entretido nas leas do seu partido e só acertou a facer un chiste perigoso sobre cambiar o capitán e non os mariñeiros. Perigoso porque alguén lle pode retrucar que onde hai patrón, non manda mariñeiro. Pero en Madrid coñecen pouco da nosa sabedoría popular e seguramente a ninguén se lle ocorrerá. Aínda que agora, con tanto ministro galego, quen sabe.

artigo no Galicia Hoxe

artigo en A Nosa Terra. nº 1353 - 2 de abril do 2009

A velocidade de Feixóo Antón Losada

Aínda esta sen empezar formalmente a vindeira lexislatura e semella claro que arrincou moito mellor para o futuro goberno que para a futura oposición. Feixóo pasea por Galicia como un Mesías coa verdade revelada baixo do brazo. Repartindo cargos entre os seus mentres lle cantan as loubanzas. Investido polo dogma da infalibilidade electoral, domestica sindicatos, encandila consellos da cultura e acepta ofrendas dos empresarios. Mentres tanto, socialistas e nacionalistas realúganse na melancolía, empeñados en seguir mancándose mentres fan propósito de emenda.

No caso dos socialistas, a explosión controlada do Touriñismo vai camiño de converterse na voadura no Pachivazquizmo. Os incidentes de Vigo simbolizan ás claras o malestar dun partido débil pero resistente a aceptar que o califato dos independentes que arrodeaban o Inquilino de Montepío sexa relevado por un virreinato interposto dende Madrid. No caso dos nacionalistas, os síntomas comezan a desvelar un caso de metástase aguda, conducente de xeito indefectible a outra Asemblea onde os de sempre van decidir o que deciden sempre: deixalo todo como está e agardar a que pase o apuro e despois xa veremos.

E así mentres os Bipartitos se entreteñen en discutir se son galgos ou podengos, empaquetando coa habitual ampulosidade retórica canto son simples e descarnados intentos de manterse no machito a toda costa e non saír da ponte de mando se non é escoltado pola Garda Civil, o futuro presidente viaxa cada vez máis rápido e cada volta máis seguro, ate acadar ao fin a inalcanzable velocidade de cruceiro coa que dereita gobernou aquí nos anos de Fraga.

artigo en A Nosa Terra

a tertulia da SER, 6/4/09

hoxe Fernando Fernández, Josep Ramoneda, Rodolfo Irago e un servidor comentamos os cambios no goberno de Zapatero, se non o puideches oir porque estabas durmindo e facías moi ben que é Semana Santa e a ver se deixamos de dar a tabarra, aquí o tés

o misterio de hoxe, misterio galego nª 6

primeiro foi chamarlle himno "nacional" ó himno galego no peche da primeira sesión do novo Parlmento galego, agora declarar como prioridade para esta lexislatura a reforma do Estatuto... cal será o seguinte paso na fulgurante carreira de Pilar Rojo dende que asumiu á Presidencia do Parlamento? estamos diante dun caso de evolución ideóloxica acelerada pola nova responsabilidade institucional asumida ou un caso de desorientación temporal inducido polo vértigo institucional? a institución fai á Presidenta ou a Presidenta fai á institución? quén chegará máis lonxe na escalada "nacionalista", a debutante Pilar Rojo ou o BNG na súa recén estreada coalición con ERC?

disque 6/4/09 Galicia Hoxe

Papá, non corras

Disque o xefe de Tráfico anda preocupado porque os condutores galegos pensamos que os accidentes son unha desgraza que só lles pasa ós demais. Disque nestes días de tanta "paixón viaxeira" vai aumentar os controis nas zonas asociadas a velocidade e consumo de excitantes. Fai ben porque hai moito energúmeno que só aprende a paus. Pero se ademais de reprimir, se apostara un pouco máis pola educación viaria e por aprenderlle á xente o que arriscan ao volante, moito mellor. Coma naqueles portarretratos que levaban os nosos pais no salpicadeiro coas nosas fotos para lembrarlles que esperabamos por eles. Vaian amodo amigos, que non hai présa.

artigo no Galicia Hoxe