2/7/11

Cuaderno de bitácora. Fecha estelar 2011.7.2

Cargos electos de Bildu han optado por emplear solo el euskera en sus comparecencias ante los medios La reacción escandalizada de una parte de la prensa resulta cuando menos extravagante a estas alturas del siglo XXI. Como argumentos para cuestionar la decisión se alegan principalmente dos: que se trata de una imposición y que la mayoría no sabe euskera.

Al parecer que alguien pregunte en castellano cuando el interlocutor está hablando en euskera no constituye una imposición, sino un acto de gozosa libertad. Al parecer, los periodistas son libres para elegir la lengua oficial en que se expresan. En cambio, los cargos electos, representates de miles de ciudadanos que hablan euskera, han sido privados de semejante derecho constitucional.

Para reforzar el argumento, se alude a la cooficialidad de ambas lenguas. Un error muy común entre la prensa estatal. En los respectivos estatutos se declara al gallego, catalán o euskera, lenguas propias de sus comunidades y al Castellano lengua cooficial ¿Con qué título jurídico se puede calificar de imposición que un cargo electo elija utilizar su lengua propia para el desempeño de su función política?

La cuestión de la ignorancia del Euskera se contesta sola. Más bien debería suponer una sólida razón a favor de una decisión que va a normalizar el uso del Euskera como lengua de trabajo cotidiano en las instituciones y los medios.

Los idiomas se defienden y respetan hablándolos y aprendiéndolos. Una elección que solo requiere voluntad y respeto.

29/6/11

Cinco canciones que siempre llevo en el coche. Por qué las pongo cuando viajo conduciendo

What a wonderful world. Joey Ramone. Porque las cosas conviene hacerlas bien desde el principio. Energía, respeto y convencimiento. Louie Amstrong estaría orgulloso…. I see friends shaking hands, saying how do you do. They're really saying I love you.


Song number 2. Blur. Porque hay que llevar algo con un estribillo que se pueda cantar y mover la cabeza al mismo tiempo sin preocuparse por la pronunciación….. WOOHO. WOOHO . Well Ilie and I'm easy. All of the time but I'm never sure why I need you. Pleased to meet you!

Souvenir. OMD. Porque compone la banda sonora perfecta para el mundo en movimiento. Además, en algo hay que ocupar las manos. Saque al teclista que lleva dentro….. All I need is Co-ordination. I can't imagine. My destination. My intention. Ask my opinion. But no excuse. My feelings still remain. My feelings still remain

Chica de ayer. Nacha Pop. Porque en todo viaje hay "ese" momento para acordarse. Además. Puedes sacar al poeta que llevas dentro……. Me asomo a la ventana, eres la chica de ayer. Demasiado tarde para comprender. Mi cabeza da vueltas persiguiéndote. Mi cabeza da vueltas…


Back to the chain gang. The Pretenders. Todo viaje tiene un final y hay que volver al trabajo. Saque al guitarrista que lleva dentro antes de que todo acabe…… The powers that be. That force us to live like we do. Bring me to my knees. When I see what they've done to you. But I'll die as I stand here today. Knowing that deep in my heart. They'll fall to ruin one day. For making us part

28/6/11

Reivindicando a Feijóo. Artículo El Pais. 2001.6.28

O Noso Mariano proclama a Cospedal y a su gobierno símbolos y referentes de lo qué será su misterioso estilo de gobernar. Como si fueran de usar y tirar, Galicia y Feijóo caen en el olvido dentro del imaginario marianista. Debemos permanece impávidoa ante "un novo aldraxe para o pais" ? Reivindicando a Feijóo | El País

Caderno de bitácora. Data estelar 2011.6.28


Todo o que teño que dicir sobre a morte en papel do Galicia Hoxe xa o dixo mellor o seu director, o meu amigo Caetano Diaz, na carta que nos mandou a quen colaborábamos na idea. Carta que suscribo punto por punto e reproduzo aquí co seu permiso.



Prezados amigos, 

Galicia Hoxe sae o día 28 de xuño por derradeira vez. Pechamos asfixiados pola conxuntura económica -con perdas insostibles e perigosas para a saúde do resto do Grupo Correo Gallego-, pero, sobre todo, pechamos polo indecente castigo institucional a todo canto 'cheire' a galego, concretado nun brutal recorte de máis do 50% nas subvencións que o GH recibía da Xunta, tanto con Fraga como co bipartito. 

Non podemos aguantar un día máis e dicimos adeus no aniversario da aprobación do Estatuto do 36 e no da volta dos restos de Castelao. Querémosvos agradecer o voso apoio nestes 2.943 números dunha aventura singular e fermosa, oxalá que non irrepetible. 

Sabemos que non conectamos como deberiamos coa nosa sociedade civil e que tampouco sentimos a súa calor -pero non é este o momento de criticar nin de facer autocrítica, que tempo teremos-, e sabemos, tamén, que os vosos artigos e as vosas entrevistas foron importantes, imprescindibles, para construír un periódico plural, comprometido co seu país e aberto ao mundo. 

Seguiremos vivos na rede co GH dixital e confiamos en atopar o xeito de poder contar co voso talento para manter en pé o piar básico de Galicia: o galego, unha lingua de concordia para un país libre e tolerante. 

Grazas, de corazón, e forza. Boas noites e boa sorte. 

Caetano Díaz

27/6/11

Cuaderno de bitácora. Fecha estelar 2011.6.27

Día de Pulsómetro en la Radio. Estas son las conclusiones más intrigantes que uno puede extraer, después de analizar con detalle los datos.

1. Los socialistas recortan tres puntos la diferencia. El PP mantiene una ventaja de nueve puntos. Si fueran los exámenes de junio, el PSOE tendría que volver a presentarse en septiembre para constatar si el recorte marca tendencia o solo es un síntoma postraumático del 22-M.

2. También en septiembre, debe confirmarse si existe o es una leyenda urbana la “velocidad Rubalcaba”. De momento, tres puntos en tres meses. A punto por mes. Faltan nueve para las elecciones.
3. Hay pulsión de cambio. Una sólida minoría mayoritaria, por encima del 40%, preferiría elecciones ya mismo, va a votar al PP, considera necesario un cambio de gobierno y quiere un cambio de gobierno.

4. Los socialistas se recuperan a costa de IU y UPyD, las fuerzas que más han intentado aproximarse o apropiarse –según se mire- del #15M

5. Tras varios pulsómetros de estabilidad en la gravedad, vuelve a crecer el pesimismo económico y político. Vuelve a aumentar ligeramente el porcentaje de quien creen que estamos peor en lo político y en lo económico.

6. La estrategia Popular de no explicitar su programa económico y amplificar el recuerdo de la mítica bonanza económica con Aznar ha funcionado a la perfección. Casi la misma mayoría que le reprocha que no apoyara al gobierno o no concrete su programa económico, cree que es el partido que mejor puede gestionar la salida de la crisis.


Puedes consultar aquí los titulares del pulsómetro de la Cadena Ser y aquí las tablas completas con todas las respuestas.